Klasy ryzyka wyrobów medycznych

Klasy ryzyka wyrobów medycznych to cztery kategorie z rozporządzenia MDR - I, IIa, IIb i III - do których zalicza się każdy wyrób medyczny według tego, jak duże ryzyko niesie dla pacjenta. Od klasy zależy, kto ocenia wyrób przed dopuszczeniem do sprzedaży: sam producent czy niezależna jednostka notyfikowana.

Klasę ustala producent na podstawie 22 reguł z załącznika VIII do MDR1. Reguły biorą pod uwagę, czy wyrób jest inwazyjny, jak długo ma kontakt z ciałem, czy jest zasilany i czy sam wpływa na leczenie. Defibrylator AED należy do klasy III, najwyższej, razem z rozrusznikami serca i zastawkami. Dla kupującego klasa jest skrótem: mówi, jak głęboko wyrób został sprawdzony i jakich dokumentów można od sprzedawcy wymagać.

Cztery klasy ryzyka: I, IIa, IIb, III

Klasa odzwierciedla ryzyko związane z przeznaczeniem wyrobu i wyznacza, jak ostra jest ocena przed wejściem na rynek. Nie mówi, że wyrób jest niebezpieczny. Mówi, jak wiele od niego zależy.

Klasy ryzyka według rozporządzenia MDR z typowymi przykładami. Przykłady mają charakter orientacyjny - o klasie konkretnego wyrobu rozstrzyga jego przeznaczenie.
KlasaRyzykoPrzykładyKto ocenia zgodność
Iniskieopatrunki, wózki inwalidzkie, łóżka szpitalneproducent; jednostka notyfikowana tylko dla wyrobów sterylnych, z funkcją pomiarową i narzędzi chirurgicznych wielokrotnego użytku
IIaśrednieaparaty słuchowe, diagnostyczne aparaty USGjednostka notyfikowana
IIbpodwyższonerespiratory, pompy infuzyjne, defibrylatory manualnejednostka notyfikowana, szersza ocena dokumentacji
IIIwysokierozruszniki serca, zastawki, defibrylatory AEDjednostka notyfikowana, pełna ocena dokumentacji technicznej i danych klinicznych
  • Klasę ustala producent. Jednostka notyfikowana weryfikuje ją wtedy, gdy uczestniczy w ocenie zgodności, czyli od klasy IIa w górę. Jej numer stoi wtedy obok znaku CE na etykiecie1.
  • O klasie decyduje przeznaczenie, nie technologia. Ten sam czujnik może trafić do różnych klas w zależności od tego, do czego producent go przeznaczył.
  • Sprzęt szkoleniowy nie jest wyrobem medycznym. Fantom do nauki RKO i defibrylator treningowy nie służą leczeniu, więc klasyfikacja ich nie dotyczy.

W postępowaniu zakupowym klasa wyrobu powinna wynikać z dokumentów: z deklaracji zgodności i z certyfikatu jednostki notyfikowanej, a nie z opisu w ofercie.

Dlaczego AED należy do klasy III?

AED trafia do klasy III, bo sam stawia diagnozę i sam na jej podstawie decyduje o terapii. Reguła 22 z załącznika VIII do MDR wymienia automatyczne defibrylatory zewnętrzne z nazwy, obok systemów działających w pętli zamkniętej1.

  • Pod dyrektywą MDD defibrylatory były w klasie IIb. MDR podniósł AED o jeden stopień. AED z certyfikatem według MDD mogą być wprowadzane do obrotu do 31 grudnia 2027 r., jeśli producent spełnił warunki art. 120 MDR, między innymi złożył wniosek o certyfikację według MDR2.
  • Klasa III oznacza pełną ocenę. Jednostka notyfikowana sprawdza system jakości producenta, dokumentację techniczną wyrobu i dane kliniczne1.
  • Klasa III to także nadzór po sprzedaży. Producent ma obowiązek zbierać dane o działaniu wyrobu na rynku i zgłaszać incydenty1.

Jakie dokumenty sprawdzić przed zakupem i jak działa okres przejściowy, opisuje hasło MDR.

Źródła

  1. 1Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 w sprawie wyrobów medycznych (MDR)
  2. 2Rozporządzenie (UE) 2023/607 zmieniające okresy przejściowe MDR