Jednostka notyfikowana

Jednostka notyfikowana to niezależna organizacja wyznaczona do oceny, czy określone produkty spełniają wymagania przepisów Unii Europejskiej. W przypadku wyrobów medycznych uczestniczy w ocenie zgodności, jeśli wymaga tego klasa wyrobu i sposób jego oceny1.

Jej udział jest potrzebny między innymi przy defibrylatorach AED. Według rozporządzenia MDR należą one do klasy III. Jednostka ocenia dokumentację i system jakości producenta w zakresie wynikającym z wybranej procedury1.

Co oznacza numer przy znaku CE?

Cztery cyfry to numer identyfikacyjny jednostki uczestniczącej w ocenie zgodności. Pozwala ustalić, jaka organizacja brała udział w tym procesie. Nie jest numerem modelu ani certyfikatu1.

Nie każdy wyrób medyczny musi mieć taki numer. Dla części wyrobów klasy I producent przeprowadza ocenę bez jednostki notyfikowanej. Wyjątki obejmują między innymi wyroby sterylne, z funkcją pomiarową i narzędzia chirurgiczne wielokrotnego użytku1.

Etykieta defibrylatora CU Medical iPAD SP1: znak CE z numerem 2460, klasa IP55, dane producenta i przedstawiciela w UE
Etykieta CU Medical iPAD SP1: numer 2460 przy znaku CE wskazuje jednostkę notyfikowaną, która uczestniczyła w ocenie zgodności.
Nagłówek certyfikatu oceny dokumentacji technicznej MDR wydanego przez TÜV SÜD Product Service dla ViVest Medical Technology
Certyfikat jednostki notyfikowanej TÜV SÜD (numer 0123) dla defibrylatorów ViVest: numer dokumentu, producent i podstawa prawna.

Kto wystawia certyfikat, a kto deklarację?

Jednostka notyfikowana wydaje certyfikat w zakresie przeprowadzonej oceny. Deklarację zgodności UE sporządza producent i to on odpowiada za zgodność wyrobu. Producent umieszcza też znak CE1.

W ofertach określenie „certyfikat CE” bywa używane ogólnie. Przy sprawdzaniu dokumentów trzeba więc przeczytać ich właściwe nazwy i ustalić, czego dotyczą. Certyfikat systemu jakości, na przykład zgodnego z ISO 13485, i dokument odnoszący się do konkretnego wyrobu pełnią różne funkcje.

Jak sprawdzić jednostkę i dokumenty?

Jednostkę można wyszukać po numerze w bazie NANDO Komisji Europejskiej. Trzeba sprawdzić także zakres jej uprawnień: sam wpis w bazie nie oznacza, że może oceniać każdy rodzaj produktu2.

Weryfikacja dokumentów AED zaczyna się od porównania nazwy producenta i oznaczenia modelu z deklaracją zgodności. Kolejnym krokiem jest sprawdzenie certyfikatów, na które dokument się powołuje: ich wystawcy, zakresu i statusu.

Starszy certyfikat wydany według dyrektywy MDD wymaga dodatkowego sprawdzenia przepisów przejściowych. W określonych przypadkach pozwalają one nadal wprowadzać wyroby do obrotu, ale pod warunkami opisanymi w art. 120 MDR. Sama data wydrukowana na certyfikacie nie wystarcza do oceny sytuacji; warto poprosić producenta o dokumenty potwierdzające zastosowanie tych przepisów3.

Źródła

  1. 1Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 w sprawie wyrobów medycznych (MDR), art. 2, 19, 20, 52 i załączniki IX–XI
  2. 2Notified bodies for medical devices
  3. 3Rozporządzenie (UE) 2023/607 zmieniające okresy przejściowe MDR (art. 120)