Pierwsza pomoc

Pierwsza pomoc to działania podejmowane na miejscu wypadku lub nagłego zachorowania, aby pomóc osobie poszkodowanej. Może jej udzielić każdy, także bez wykształcenia medycznego. Obejmuje między innymi wezwanie pomocy, tamowanie krwawienia i resuscytację12.

Nie trzeba znać wszystkich procedur, żeby zacząć pomagać. Jeśli nie wiesz, co zrobić, zadzwoń pod 112 lub 999, opisz sytuację i wykonuj polecenia dyspozytora. Włącz tryb głośnomówiący, aby mieć wolne ręce3.

Od czego zacząć?

Najpierw sprawdź, czy możesz bezpiecznie podejść. Zagrożeniem mogą być na przykład przejeżdżające samochody, prąd elektryczny lub ogień. Następnie sprawdź, czy osoba reaguje, i czy nie ma silnego krwawienia wymagającego natychmiastowego ucisku2.

Jeśli dorosły nie reaguje, wezwij pomoc. Podczas łączenia z dyspozytorem oceń oddech. Osobę nieprzytomną, która nie oddycha lub oddycha nieprawidłowo, traktuj jak osobę z zatrzymaniem krążenia. Pojedyncze westchnienia i łapanie powietrza nie są prawidłowym oddechem3.

Rozpocznij uciskanie środka klatki piersiowej. U dorosłego uciskaj na głębokość 5–6 cm w tempie 100–120 razy na minutę. Jeśli potrafisz wykonywać oddechy ratownicze, stosuj 30 uciśnięć i dwa oddechy. Jeśli nie możesz ich wykonać, prowadź same uciśnięcia. Poproś drugą osobę o przyniesienie AED, włącz je i słuchaj poleceń3.

Pomagaj do przejęcia działań przez ratowników, pojawienia się oznak życia i prawidłowego oddechu albo do chwili, gdy wyczerpanie lub zagrożenie uniemożliwi dalszą pomoc. Sam przyjazd karetki nie jest jeszcze powodem do przerwania uciśnięć23.

Zielona tablica z algorytmem pierwszej pomocy: sprawdź reakcję, zadzwoń na 112 lub 999, uciskaj klatkę piersiową, włącz AED i przyklej elektrody
Tablica z algorytmem przy AED przypomina kolejność: reakcja, telefon, uciśnięcia, defibrylator.

Co powiedzieć podczas zgłoszenia?

Podaj dokładne miejsce zdarzenia i wyjaśnij, co się stało. Powiedz, ile osób potrzebuje pomocy oraz czy poszkodowany reaguje i oddycha. Odpowiadaj na pytania i nie rozłączaj się, dopóki rozmówca na to nie pozwoli.

Numer 112 służy do zgłaszania sytuacji alarmowych, a 999 łączy z dyspozytornią medyczną. Oba połączenia są bezpłatne4. W dużym obiekcie warto poprosić kogoś o wyjście przed wejście i wskazanie ratownikom drogi.

Czy udzielenie pomocy jest obowiązkowe?

Polskie prawo nakłada obowiązek pomocy osobie w bezpośrednim niebezpieczeństwie utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, jeśli można pomóc bez narażania siebie lub innych na takie niebezpieczeństwo. Określa go art. 162 Kodeksu karnego5. Zakres możliwej pomocy zależy od sytuacji i umiejętności.

Telefon do służb jest ważnym działaniem, ale nie zawsze wystarcza. Gdy można bezpiecznie uciskać klatkę piersiową lub zatamować krwawienie, nie należy poprzestawać na samym zgłoszeniu. Brak ukończonego kursu nie jest przeszkodą w użyciu AED; urządzenie wydaje polecenia głosowe i prowadzi użytkownika krok po kroku3.

Czym pierwsza pomoc różni się od KPP?

Pierwszej pomocy udzielają osoby obecne na miejscu zdarzenia. Kwalifikowana pierwsza pomoc (KPP) to zakres działań określony w ustawie. Udziela jej ratownik, czyli osoba, która między innymi ukończyła odpowiedni kurs i ma ważne zaświadczenie. Medyczne czynności ratunkowe wykonują natomiast zespoły ratownictwa medycznego1.

Zwykły kurs pierwszej pomocy nie nadaje uprawnień KPP. Przygotowuje do rozpoznania zagrożenia i udzielenia pomocy do czasu przyjazdu służb. Warto wybrać szkolenie, na którym uczestnicy samodzielnie ćwiczą z fantomem i AED treningowym.

Źródła

  1. 1Ustawa z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, art. 3–6, 8, 13–14 (Dz.U. 2026 poz. 141)
  2. 2European Resuscitation Council Guidelines 2025: First Aid
  3. 3European Resuscitation Council Guidelines 2025: Adult Basic Life Support
  4. 4Ustawa z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego, art. 3 i 20 (Dz.U. 2025 poz. 1354)
  5. 5Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, art. 162 (Dz.U. 2025 poz. 383)